Hulpmiddelen tegen snurken: het CPAP-masker

Slaapapneu: Het obstructief slaapapneusyndroom (OSAS)

Slaapapneu of zoals bij zijn volledige naam “obstructief slaapapneusyndroom” is een medische aandoening die uiterst serieus genomen moet worden. Indien u lijdt aan slaapapneu dient u zo snel mogelijk contact op te nemen met uw arts. In dit artikel gaan we dieper in op wat slaapapneu is, hoe het kan worden gediagnostisceerd en welke behandelmethoden er zijn.

Wat is slaapapneu?

Een klein deel van de snurkers lijdt aan het obstructief slaapapneusyndroom, kortweg slaapapneu genoemd. Dit is een ernstige slaapstoornis waarbij met grote regelmaat ademstilstanden plaatsvinden, veroorzaakt door een obstructie van de luchtweg. Deze obstructie ontstaat doordat de tong en/of het zachte gehemelte en de huig en/of de keelwand soms helemaal naar elkaar toegezogen worden en de keelholte afsluiten.

Een apneu is een ademhalingsstop van meer dan tien seconden. Bij iemand die lijdt aan slaapapneu kunnen deze tot wel dertig seconden of langer duren. Iemand krijgt de diagnose OSAS als er sprake is van meer dan vijf ademstilstanden per uur en als hij of zij overdag zeer slaperig of vermoeid is zonder andere aanwijsbare reden.

Tijdens een ademstilstand geven de hersenen na een tijdje een alarmsignaal af, waardoor de spieren in het zachte gehemelte en de tong weer worden aangespannen. De keelholte wordt zo opengetrokken en er treedt een normale ademhaling op. Er ontstaat zo een minder diepe slaap. Soms wordt de snurker benauwd of naar adem happend wakker.

Door het alarmsignaal van de hersenen bestaat er geen kans op verstikking. Toch heeft slaapapneu nadelige gevolgen voor de patiënt.

Gevolgen van slaapapneu

Zo is de kwaliteit van de slaap door de ademstilstanden en alarmsignalen van de hersenen erg slecht. Een diepe slaap is eigenlijk niet mogelijk. Hierdoor kan de patiënt overdag last hebben van extreme vermoeidheid en slaperigheid en in slaap vallen op de meest ongewilde momenten. Tijdens het autorijden kan dit bijvoorbeeld leiden tot zeer gevaarlijke situaties. Ook kampt de patiënt vaak met concentratieproblemen en vergeetachtigheid.

Daarnaast schaadt slaapapneu de gezondheid van de snurker. Door de slechte slaapkwaliteit kunnen er bijvoorbeeld wisselingen in de bloeddruk optreden. Dit is schadelijk voor hart- en bloedvaten en kan leiden tot hoge bloeddruk. De snurker krijgt ook minder rust, zowel lichamelijk als geestelijk, en kan ’s nachts minder goed herstellen. Hierdoor slijt de patiënt als het ware sneller. De levensverwachting van iemand die lijdt aan slaapapneu is dan ook korter.

Hoe kom ik erachter of ik lijd aan slaapapneu?

Om erachter te komen of u lijdt aan slaapapneu, is het noodzakelijk dat er een polysomnografie bij u wordt verricht. Een polysomnografie is een nachtelijke meting tijdens de slaap. Door middel van elektrodes wordt de activiteit van de hersenen, longen, spieren van de borstkas en benen gemeten. Ook worden de bloeddruk en het zuurstofgehalte in het bloed geregistreerd. Er wordt gekeken hoe diep iemand slaapt, hoe vaak de ademstilstanden plaatsvinden en hoeveel wekreacties in de hersenen ontstaan.

Een polysomnografie kan in een slaaplaboratorium in het ziekenhuis worden uitgevoerd. Door de steeds betere apparatuur kan het onderzoek soms ook thuis plaatsvinden. Hierbij sluit de patiënt zelf de apparatuur aan en wordt deze de volgende ochtend opgehaald.

Behandelingen van slaapapneu

Er bestaan vier behandelmethoden die worden toegepast bij slaapapneu:

  1. CPAP-machine. Dit is een beademingsapparaat dat bestaat uit een luchtpomp, buis en masker, waarmee er een constante luchttoevoer plaatsvindt bij de drager. Hierdoor ontstaat een overdruk, met als gevolg dat de keelholte open blijft en er veel minder ademstilstanden plaatsvinden. Snurkklachten verdwijnen meestal volledig. Het is echter niet erg comfortabel om te slapen met masker en buis. Vaak is er een periode van gewenning nodig, maar soms raakt de patiënt er helemaal niet aan gewend. Door de positieve resultaten wordt de hinder echter vaak voor lief genomen.
  2. Anti snurkbeugel. Deze methode is prettiger maar minder effectief tegen slaapapneu. Hierboven beschreven we de werking van een anti snurkbeugel (of MRA).
  3. Bij lichte slaapapneu kan een uvulo-palato-pharyngo-plastiek (UPPP), zoals hierboven beschreven, worden uitgevoerd. Helaas is de kans op succes op de lange termijn klein.
  4. Als laatste optie bestaat er nog een operatieve ingreep aan de onderkaak waar patiënten met een onderontwikkelde onderkaak voor in aanmerking komen. Dit is een uitgebreide operatie waarbij de onderkaak net achter de verstandskiezen wordt doorgezaagd en naar voren wordt gehaald. De onderkaak wordt met schroeven vastgezet. Vaak moet de stand van de tanden worden aangepast aan de nieuwe vorm van de onderkaak en is hiervoor een nabehandeling bij de orthodontist nodig. De resultaten van de operatie zijn positief.

Bron: www.kno.nl